This is the second installment of an ongoing fictional story in Dutch called “Het Heerengymnasium”. The first part was published last week. My intent is to publish a new part every Monday. If you like the writing, please consider buying my book “Op zoek naar het rendement” on Amazon (also Dutch) or the joint effort “The Better Business Book” (English).

Ik keek met een schuin oog naar de klok boven de deur van het klaslokaal. Nog vijf minuten en het was pauze. Naast de klok hing een knipsel uit de NRC getiteld “Steeds vaker vraag naar cijferlijst bij sollicitaties”. De classicus had haarfijn door hoe hij middelbare scholieren moest inpeperen dat de middelbare school volbracht moest worden als je iets van je leven wilde maken.

Na de eerdere opleving was de rust weer in het lokaal teruggekeerd en kabbelde de Griekse les voort. Een slecht oplettende leerling zorgde vaak voor wat sensatie in de klas. Slapen in de les was bij sommige docenten namelijk te vergelijken met op de eerste rij gaan zitten bij een cabaretier: de kans was groot dat je het doel werd van een venijnige vraag of grap.

Het schooljaar was net een maandje bezig. De herfst begon nu echt op stoom te komen. Dat betekende dat ik, na een mooie warme zomer zonder lessen, iedere dag over grauwe straten met kale bomen door stevige herfstregen naar het schoolgebouw moest fietsen. Aangezien ik in een omliggend dorp woonde was dat een tocht van acht kilometer door de kou, waarvan een flink stuk langs een saaie provinciale weg dwars door het bos tussen de twee plaatsjes.

Op haar huidige locatie zat de school nu zo’n honderdtwintig jaar. Het was een statig en kil Hollands gebouw met neoclassicistische kenmerken. De centrale ingang droeg op de bovenste gevel de naam van de school in grote gouden letters – “Het Heerengymnasium”. Daaronder bevond zich een driehoekig fronton gedragen door zuilen aan weerszijden. Daartussen waren de deuren en de daarnaartoe leidende trappen te vinden. Al een eeuwigheid was dit de plek waar Gooische ouders hun kinderen naartoe stuurden, hopend dat dit de opmaat zou worden voor een goede toekomst.

In tegenstelling tot de indrukwekkende buitenkant zagen de lokalen eruit zoals op elke andere school. Overal hing een systeemplafond met daarin TL-buizen die de ruimte verlichtten. Voorin hing in de meeste klaslokalen een groot schoolbord uit meerdere delen. Enkel mijn wiskundeleraar kreeg het gepresteerd om dat hele ding in een lesuurtje volgeschreven te krijgen met nauwelijks leesbare berekeningen.

De houten schoolbankjes stonden normaal opgesteld in twee rijtjes van twee plaatsen aan de flanken van een lokaal en een enkele rij van drie breed daar tussenin in het midden. Aangezien er maar aan één kant van ieder lokaal ramen zaten, waren de plaatsen aan die zijde het populairst. De leerlingen die daar een plekje hadden konden wanneer de les al te saai werd tenminste nog over het binnenplaatsje van de school uitkijken.

Het gymnasium had een eigen tuin waar het schoolgebouw als een vierkant omheen gebouwd was. Op de warme dagen van het schooljaar waren de leerlingen veelal op die binnenplaats te vinden tijdens pauzes en tussenuren. Nu in de herfst was het er uitgestorven. De tuin had een aantal rechthoekige perkjes met lage buxushaagjes waarin bloemen stonden. In het midden van de tuin was een vijver te vinden met daarin een fonteintje. Het kon haast niet anders dan dat de conciërge ‘s zomers moedeloos werd van het weg rapen van het afval dat de rondhangende leerlingen achterlieten in de netjes verzorgde perkjes. Aan de achterzijde van het terrein was nog een grasveldje dat sporadisch gebruikt werd voor buitenactiviteiten. Het merendeel van het jaar gebeurde er echter vrij weinig mee.

De klok was inmiddels verder getikt. Met een luide bromtoon zoemde de schoolbel door het gebouw. Als met een Pavlov-reactie begonnen alle leerlingen hun boeken in hun rugzak te laden.

If you want to keep on reading, continue to the third part published on January 23.

Tagged with:
 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *